J 5,1-15
Przy sadzawce Betesda Jezus spotyka człowieka, który od trzydziestu ośmiu lat pozostaje sparaliżowany i pogrążony w beznadziei. Nikt nie zwraca na niego uwagi, nikt nie jest w stanie mu pomóc. To właśnie w tym spotkaniu Ewangelia św. Jana odsłania niezwykłe piękno człowieczeństwa Jezusa – Tego, który dostrzega cierpiącego, wychodzi do niego z inicjatywą i swoim słowem przywraca mu nowe życie.
Fragment rozdziału „Dialog z chromym znad sadzawki Betesda” (J 5,1–15) z książki Odkrywanie siebie w dialogu z Jezusem, s. 84–85:
Jezus pojawia się w Jerozolimie niezauważony. Nikt nie zwraca na Niego uwagi, nikt o nic Go nie prosi. Jego pojawienie się przy sadzawce Betesda objawia Go jako Dobrego Pasterza, który szuka swoich owiec (jedna z możliwych nazw sadzawki oznacza „dom owiec”), przywraca im życie i wyzwala je z choroby. Spotkanie z chromym odsłania piękno człowieczeństwa Jezusa, który staje przy człowieku skarżącym się, że „nie ma człowieka” (5,7). Jezus jest pośród ludzi wykluczonych ze wspólnoty z powodu swojej ułomności, choroby i słabości.
Rozmowa z chromym ujawnia moc słowa Jezusa. Jezus nie potrzebuje wody z sadzawki, aby uzdrowić chorego. Jego słowo jest skuteczne, ożywiające i stwarzające nowego człowieka. W ten sposób dokonuje się nowe stworzenie, które objawia Jezusa jako Pana szabatu. Jest On Bogiem, do którego należy czas, miejsce i sposób uzdrowienia człowieka. Nie jest to jedynie przywrócenie zdrowia, lecz stworzenie nowego człowieka, dokonujące się przez uwolnienie go od grzechu, jak można wnioskować ze słów Jezusa wypowiedzianych już po uzdrowieniu: „Nie grzesz już więcej, by nie przydarzyło ci się coś gorszego” (5,14).
Zaskakująca jest informacja, że po uzdrowieniu Jezus „odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu” (5,13). Czyni cud, ale pozostawia uzdrowionego i Żydów wobec konieczności odczytania znaczenia tego znaku. Dopiero w bezpośredniej konfrontacji z Żydami, którzy zaczną prześladować Go z powodu uzdrowienia dokonanego w szabat, Jezus objawi prawdę o swojej relacji do Boga: „Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam”, a tym samym o swoim bóstwie.
Ten wpis jest częścią serii pt. „Jezus w Ewangelii Janowej”. Jeśli rozpoczynasz lekturę tego cyklu, zachęcam do rozpoczęcia od wpisu „Kim jest Jezus według Ewangelii Janowej?”
